گوین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوین . [ گ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان رویدر بخش بستک شهرستان لار. واقع در ١٣٢هزارگزی شمال خاور بستک . و در شمال خاوری کوه میرخوند. واقع در دامنه و هوای آن گرمسیر و سکنه ٔ آن ٣٦٥ تن است . آب آن از چشمه تأمین میشود. محصولات آن غلات و خرما و شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
گوین . [ گ ُ وِ ] (اِخ ) تحریری از جوین باشد. رجوع به جوین و گویان شود.
گوین . [ گ َ وَ ی َ ] (اِخ ) نام نخستین پیروان زرتشت . (یشتها ج ٢ ص ٨٠ و ٣٧٩).