گیت خوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیت خوان . [ خوا / خا ] (نف مرکب ) خواننده ٔ گیت . آنکه گیت خواند. مطرب . سرودخوان . (از بهار عجم ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : گیت خوانت زهره، قوال ومگس رانت زحل آبدارت ابر نیسان و خواصت آفتاب . محمد عرفی (از بهار عجم ذیل کلمه ٔ خواص ).