گیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیت . (هندی، اِ) به زبان هندی نوعی از سرود است مثل دهرپد. (از بهار عجم ) (ناظم الاطباء) (از غیاث اللغات ) : بود گیت نزد طرب سنج رود در این کشور ذوق نام سرود. طغرا (از بهار عجم ).
گیت . (اِخ ) دهی است از دهستان شاخنات بخش درمیان شهرستان بیرجند. واقع در ٥٨ هزارگزی درمیان و٢١هزارگزی خاور شوسه ٔ عمومی قاین به درح . محلی کوهستانی و هوای آن گرمسیر و سکنه ٔ آن ٣٦٤ تن است . آب آن از قنات تأمین میشود. محصول آن غلات و لبنیات و شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).