گیر دادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیر دادن . [ دَ ] (مص مرکب ) در تداول عامه، اسیر و گرفتار ساختن کسی را که مخفی باشد، معرفی کردن و نشان دادن مخفی گاه کسی یا مقصری را: گیر دادن رفیق خود را. گیر دادن همدست خود را.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیر دادن . [ دَ ] (مص مرکب ) در تداول عامه، اسیر و گرفتار ساختن کسی را که مخفی باشد، معرفی کردن و نشان دادن مخفی گاه کسی یا مقصری را: گیر دادن رفیق خود را. گیر دادن همدست خود را.