گیسودراز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیسودراز. [ دِ ] (ص مرکب ) آنکه گیسوی بلند دارد. صاحب گیسوی دراز و بلند.
گیسودراز. [ دِ ] (اِخ ) محمدبن یوسف حسینی دهلوی . از صوفیان طریقت چشتیه است . وی به جای محمود چراغ دهلی بر مسند طریقت نشست و در سال ٨٢٥ هَ . ق . درگذشت . او را رسائلی به فارسی است . تاریخ وفات او را چنین نظم کرده اند: عالمی را کشید از چه آز به رسنهای گیسوان دراز سال نقلش که همچو لؤلؤ سفت عقل مخدوم دین و دنیا گفت . دیوانی دارد که شاگرد او سید محمد آن را گردآوری کرده است . (از الذریعة ج ٩ ص ٩٣٧).