یتاقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یتاقی . [ ی َ / ی ُ ] (ص نسبی ) پاسبان و نگهدارنده و محافظت کننده . (برهان ). پاسبان و نگهدارنده . (آنندراج ). پاسبان و چوکیدار. (رشیدی ). پاسبان و نگاهبان و محافظ ونگاهدارنده . یتاقدار. (از ناظم الاطباء) : برون شد یزک دار دشمن شناس یتاقی کمر بست بر جای پاس . نظامی . به خواب نازشه با ترک نوشاد ز هندوی یتاقی کی کند یاد. خسروانی (از رشیدی ).