آگن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آگن . [ گ َ ] (اِ) آکندنی باشد، مثل آنچه در جامه و لحاف و بالش کنند از پنبه و پشم و غیره . ◄ (نف مرخم ) آکن . به معنی پرکننده که فاعل پر کردن باشد هم آمده است . (برهان ). شاید مخفف آگند باشد.
آگن . [ گ ِ] (پسوند) در کلمات مُرکبه، مرادف آگین . گن . گین .