ابن حسام خوسفی | غزلیات | غزل شماره ۱۴۸

طراز طره مشکین پر شکن بشکن دل شکسته مجروح صد چو من بشکن ز چین زلف گرهگیر نافه‌ای بگشای به بوی مشک خطا رونق ختن بشکن بخنده زان لب شیرین عبارتی بگشای به نکته منطق طوطی خوش سخن بشکن چو لعبتان چمن باغ را بیارایند به باغ بگذر و آرایش چمن بشکن برنگ عارض گلرنگ، آب لاله بریز ببوی سنبل‌تر نکهت سمن بشکن اگر ز پسته تنگ تو غنچه لاف زند به دست باد صبا غنچه را دهن بشکن ز گوی غبغبت ار سیب می‌زند ز نخی چو وضع خویش نداند ورا ذقن بشکن بیار لؤلؤ منظوم شعر ابن حسام هزار در ثمین را ازو ثمن بشکن