الفی

الفی . [ اَ ل ِ ] (ص نسبی ) منسوب به الف . (فرهنگ ناظم الاطباء). ◄ افراخته شده . بلند و راست . (ناظم الاطباء). ◄ خربنده . (یادداشت مؤلف ).

الفی . [ اَ ف َ ] (ع عدد، ص، اِ) تثنیه ٔ اَلْف . دو هزار. الفین . رجوع به الفین شود : سال سیصد سرخ می خور سال سیصد زردمی لعل می الفین شهر والعصیر الفی سنه . منوچهری .

الفی . [ اَ ] (اِخ ) احمد افندی . رجوع به احمدالالفی در این لغت نامه و معجم المطبوعات شود.