انیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انیر. [ اَ ن ْ ی َ ] (ع ن تف ) نورانی تر. روشن تر. (ناظم الاطباء). آشکارتر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ): هذا انیر منه . (ناظم الاطباء)؛ این روشن تر و آشکارتر است از آن . (منتهی الارب ).
انیر. [ اَ ] (اِ) خوی زشت و طبیعت بد. (انجمن آرای ناصری ) (ناظم الاطباء) (هفت قلزم ) (برهان ) (آنندراج ).