باعونی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باعونی . (اِخ ) محمدبن یوسف بن احمد باعونی ملقب به بهاءالدین از فضلای دمشق بود. چند ارجوزه در تاریخ دارد که از آنجمله ارجوزه در «سیرةالملک الاشرف قایتبای » را میتوان نام برد. وی بسال ٩١٠ هَ . ق . درگذشت . (از الاعلام زرکلی ج ٣ ص ١٠٠٧).
باعونی . (اِخ ) محمدبن احمدبن ناصر، ملقب به شمس الدین دمشقی شافعی . او راست : «ینابیع الاحزان » و «نظم سیرة مغلطای » و «ارجوزة فی الخلفاء العباسیین ». او بسال ٨٧١ هَ . ق . در دمشق درگذشت . رجوع شود به الاعلام زرکلی ج ٣ ص ٨٥٦ و معجم المطبوعات .
باعونی . (ص نسبی ) منسوب به باعون .