باغ‌دار

باغ دار. (نف مرکب ) دارنده ٔ باغ . باغ خدا. صاحب باغ . آنکه باغداری کند. دارای باغ . (یادداشت مؤلف ). مالک باغ . ◄ دهقانی که کشتمند او باغ است . ◄ آنکه تمشیت باغ کند. ◄ آنکه نگهبانی و حراست باغ کند. محافظ باغ . ◄ آنکه از محصول باغ بهره برگیرد. آنکه در جمع آوری و فروش حاصل باغ دخالت دارد. اجاره دار باغ . رجوع به باغداری شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی