بافتنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بافتنی . [ ت َ ] (ص لیاقت، اِ) درخور بافتن . مناسب بافتن . که توانش بافت . جامه و ملبوس و جوراب و کلاه و شال گردن و غیره که از کاموا و پشم دست رشت بافته شود و بیشتر برآنچه با دست بافته شود بی دخالت ماشین اطلاق گردد.