بریانگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بریانگر. [ ب ِرْ گ َ ] (ص مرکب ) بریان کننده . بریان پز. شوّا. (از دهار). و رجوع به بریان شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بریانگر. [ ب ِرْ گ َ ] (ص مرکب ) بریان کننده . بریان پز. شوّا. (از دهار). و رجوع به بریان شود.