بزاز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ زّ) [ ع. ] (ص.) پارچه فروش، جامه - فروش.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بَ زّ) [ ع. ] (ص.) پارچه فروش، جامه - فروش.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزاز. [ ب ُ ] (اِ) خانه ٔ درودگران یا کفش فروشان . (ناظم الاطباء).
بزاز. [ ب َزْ زا ] (اِخ ) شهرکیست میان مذار و بصره در کنار شهر میسان . (از معجم البلدان ).
بزاز.[ ب َزْ زا ] (اِخ ) حسن بن حسین . از شعرا و علمای موصل است . رجوع به الاعلام زرکلی و معجم المطبوعات شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
پارچه فروش