بزوغانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزوغانی . [ ب ُ ] (ص نسبی ) نسبت است به بزوغا، قریه ای از قرای بغداد که در دوفرسخی آن قرار داشته و جمعی از علما از آنجا برخاسته اند. از آنجمله ابویعقوب اسحاق بن ابراهیم بن حاتم بن اسماعیل . او نوه ٔ دختری ابوموسی محمدبن مثنی است . وی از جد مادری خود و جز او روایت دارد. (از لباب الانساب ) (از معجم البلدان ). و رجوع به الاوراق ص ٩٨ شود.