بلا کشیدن

بلا کشیدن . [ ب َ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) متحمل بلا شدن . رنج بردن . سختی کشیدن : چه مایه کشیدیم رنج و بلا ازین اهرمن کیش دوش اژدها. فردوسی . بیا به قصه ٔ ایوب صابر مسکین بلای کرم کشید و نخفت بر بستر. ناصرخسرو. ملاح ... روزی دو، بلا و محنت بکشید و سختی دید. (گلستان ).