بنی زیری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنی زیری . [ ب َ ] (اِخ ) حکامی که از سال ٣٦٢ تا ٥٤٣ هَ . ق . در تونس حکومت کردند. اولین آنها یوسف بلکین بن زیری (٣٦٢ هَ . ق .) و آخرینشان الحسن بن علی (٥١٥ - ٥٤٣ هَ . ق .) است . که بدست رجار پادشاه صقلیه و امرای موحدی برافتادند. (از طبقات السلاطین صص ٣٣ - ٣٤).
بنی زیری . [ ب َ ] (اِخ ) حکامی که از سال ٤٠٣ تا ٤٨٣ هَ . ق . در غرناطه ٔ اسپانیا حکومت کردند. اولین آنها زادبن زیری (٤٠٣ هَ . ق .) است و آخرین آنها تمیم بن بلکین (٤٨٣ هَ . ق .) است که بدست المرابطین منقرض گردیدند. (از طبقات السلاطین صص ٢٠ - ٢١).