بی آور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی آور. [ وَ ] (ص مرکب ) بی همال . (یادداشت بخطمرحوم دهخدا). بی چون . بی مانند. بی همال : در کفایت بی نظیری در مروت بی بدیل در سخاوت بی همالی در سخن بی آوری . سوزنی (از یادداشت بخط مرحوم دهخدا). و رجوع به «آور» شود.