بی خطری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی خطری . [ خ َ طَ ] (حامص مرکب ) بی بیمی . بدون مخاطره . ◄ بی ارزشی . بی ارجی . بی قدری : ترا فضیلت بر خویشتن توانم داد ولیک فضلت نامردمی است و بی خطری . آغاجی . رجوع به معانی خطر شود. ◄ بی مشقتی . بی رنجی .بی زحمتی .