بی درنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ رَ) (ق مر.) بی تأمل، فوراً.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دَ رَ) (ق مر.) بی تأمل، فوراً.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیدرنگ . [ دَ رَ] (ق مرکب ) (از: بی + درنگ ) بدون درنگ . بدون توقف . فوراً. فی الفور. بشتاب . بسرعت . بچالاکی و چستی . چالاک و زود. (ناظم الاطباء). بی تأمل . فوراً. بی توقف . در ساعت . در وقت . در دم . فی الحال . حالاً. در حال . بدون تعویق . بلا توقف . فی الساعه . بلا تأخیر. بلا تعویق . بدون تأخیر. بدون توقف . بلا تأنی . تند و چابک . اندر زمان . علی الفور. یکایک . و رجوع به درنگ شود : که من با سواران ایران بجنگ سوی شهر توران شوم بیدرنگ . فردوسی . وگر دیگری پیشم آید بجنگ بخاک اندر آرم سرش بیدرنگ . فردوسی . که گودرز و گیو اندر آمد بجنگ سپه راند باید کنون بیدرنگ . فردوسی . بمانید تا او بیاید بجنگ که او خود شتاب آورد بیدرنگ . فردوسی . وان سر انگشتان او را بر بریشمهای او جنبشی بس بلعجب وآمد شدی بس بیدرنگ . منوچهری . بتازید بر این سپه بیدرنگ که اینان نباشند مردان جنگ . اسدی . چورفتند نزد سراپرده تنگ بچاره شدند اندرو بیدرنگ . اسدی . بگل ماند که گرچه خوب رنگست نپاید دیر و مهرش بیدرنگ است . (ویس و رامین ). هرک آمده ست زود برفته ست بیدرنگ برخوان اگر نخوانده ای آثار خسروان . ناصرخسرو. فروبردن اژدها بیدرنگ بینباشتن در دهان نهنگ . نظامی . صد سبو را بشکند یکپاره سنگ و آب چشمه میزهاند بیدرنگ . مولوی . دیدن نور است آنگه دید رنگ وین بضد نور دانی بیدرنگ . مولوی . ◄ ناگهان . (ناظم الاطباء). ♦ بی درنگ و گمان ؛ بلا شک و شبهه . (ناظم الاطباء).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی