بی زوالی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی زوالی . [ زَ ] (حامص مرکب ) حالت بی زوال . جاودانگی . خلود : اختر عشق را بطالع من صفت بی زوالی افتاده ست . خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بی زوالی . [ زَ ] (حامص مرکب ) حالت بی زوال . جاودانگی . خلود : اختر عشق را بطالع من صفت بی زوالی افتاده ست . خاقانی .