بیداد گشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیداد گشتن . [ گ َ ت َ ] (حامص مرکب ) ستمگر شدن . ظالم گشتن : چنان دادگر شاه بیداد گشت به بیدادی کهتران شاد گشت . فردوسی . به اول دادگر بود و به آخر بیداد گشت . (نوروزنامه ). ◄ ظلم و ستم شدن : همه رنج و تیمار من باد گشت همان دین زردشت بیداد گشت . فردوسی .