بیرون تاختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیرون تاختن . [ ت َ ] (مص مرکب ) خارج شدن از شهر یا قلعه بقصد حمله . برون تاختن . رجوع به برون تاختن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیرون تاختن . [ ت َ ] (مص مرکب ) خارج شدن از شهر یا قلعه بقصد حمله . برون تاختن . رجوع به برون تاختن شود.