بیهده سرای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیهده سرای . [ هَُ دَ / دِ س َ ] (نف مرکب مرخم ) بیهوده سرای . که یاوه و ناراست سراید. سخنسرای بیهوده . یافه سرای : جز مدح شاه بیهده گوئیست شاعری هشتاد سال بس که بدی بیهده سرای . سوزنی . رجوع به بیهده و بیهوده شود.