بیهده گفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیهده گفتن . [ هَُ دَ / دِ گ ُ ت َ ] (مص مرکب ) بیهوده گفتن .یافه گفتن . هذر. لغو گفتن . لاطائل گفتن : خاقانی اگر بیهده گفت از سر مستی مستی به ازو بیهده گوی تو ندیدم . خاقانی . تا عاقبةالامر... دست تعدی دراز کرد و بیهده گفتن آغاز. (گلستان ).