تاجو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاجو. (اِخ ) دهی از دهستان دالوند بخش زاغه شهرستان خرم آباد ٧ هزارگزی شمال باختری زاغه، ٦ هزارگزی شمال راه خرم آباد به بروجرد. جلگه سردسیر مالاریائی با ٤٠٠ تن سکنه آب از سراب تاجو. محصول آنجا غلات لبنیات پشم . شغل اهالی زراعت گله داری، صنایع دستی و زنان : قالی، جاجیم بافی . مزرعه ٔ «نعل ظهراب » جزء این آبادی است . ساکنین از طایفه ٔ دالوند بوده در خانه و چادر سکونت دارند و برای تعلیف احشام به قشلاق میروند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).