تجرمز
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجرمز. [ ت َ ج َ م ُ ] (ع مص ) فراهم آمدن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). جمع شدن . (آنندراج ). ◄ افتادن بر چیزی . (اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). افتادن چیزی بر کسی . (آنندراج ). ◄ گذشتن و سپری شدن شب . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (ناظم الاطباء). رفتن شب . (آنندراج ): لما رایت اللیل تجرمز. (اقرب الموارد).