تیر پرتابی

تیر پرتابی . [ رِ پ َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) منسوب به تیر پرتاب : به بال و پر مرو از ره که تیر پرتابی هواگرفت زمانی ولی به خاک نشست . حافظ (از آنندراج ). کبوتر فلک از بیم تیر پرتابی چو سایه آمد و بر خاک رهگذر افتاد. طالب آملی (ایضاً). رجوع به ماده ٔ قبل شود.