تیره خال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیره خال . [ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) خال سیاه : به کنج لبش بر یکی تیره خال که بردی دل زاهدان را ز حال . (یوسف و زلیخای منسوب به فردوسی ). رجوع به تیره شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیره خال . [ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) خال سیاه : به کنج لبش بر یکی تیره خال که بردی دل زاهدان را ز حال . (یوسف و زلیخای منسوب به فردوسی ). رجوع به تیره شود.