تیممگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیممگه . [ ت َ ی َم ْ م ُ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) تیممگاه : ز آتشین آه بن دریا را چون تیممگه عطشان چه کنم . خاقانی . اگر بوی خشمش برد مغز دریا تیممگهی در بیابان نماید. خاقانی . رجوع به تیمم و ماده ٔ قبل شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تیممگه . [ ت َ ی َم ْ م ُ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) تیممگاه : ز آتشین آه بن دریا را چون تیممگه عطشان چه کنم . خاقانی . اگر بوی خشمش برد مغز دریا تیممگهی در بیابان نماید. خاقانی . رجوع به تیمم و ماده ٔ قبل شود.