جاعل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جاعل . [ ع ِ ] (ع ص ) دهنده . (منتهی الارب ). ◄ گرداننده . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ پیدا کننده . (آنندراج ) (غیاث اللغات ). ◄ سازنده . (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (غیاث اللغات ) (ناظم الاطباء). ◄ قرار دهنده . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). فریبنده . آفریننده . نهنده . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). کسی که مرتکب جعل و تزویر شود. رجوع به جعل شود.