جدامیشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جَ) [ مغ - فا. ] (حامص.) جادوگری به وسیلة سنگ جده (=یده). ضح. - مغولان و ترکان معتقد بودند که توسط چنین سحری میتوانند طوفانهای برف را در وسط تابستان ایجاد کنند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جَ) [ مغ - فا. ] (حامص.) جادوگری به وسیله سنگ جده (=یده). ضح. - مغولان و ترکان معتقد بودند که توسط چنین سحری میتوانند طوفانهای برف را در وسط تابستان ایجاد کنند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جدامیشی . [ ج َ ] (حامص ) جادوگری بوسیله ٔ سنگ . رجوع به برهان قاطع چ معین ج ٤ حاشیه ٔ ص ٢٤٢٨ شود.