جروله

جرولة. [ ج ُ رَ وِ ل َ ] (ع ص، اِ) زمین سنگناک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد). جُرَوِل . (ناظم الاطباء) (ذیل اقرب الموارد). ◄ یکی جرول به معنی سنگ . (از معجم البلدان ). رجوع به این کلمه شود.

جرولة. [ ج َ وَ ل َ ] (اِخ ) آبی است از آن غنی به اعلای نجد. (منتهی الارب ) (تاج العروس ) (ناظم الاطباء). اصمعی گوید: غنوی گفت : جروله آبی است از آن غنی به اعلای نجد و آن آبی است در قسمت شرقی کوه نیر و مقابل جروله آبی است که آن را حلوة گویند. رجوع به معجم البلدان شود.

جروله . [ ] (اِخ ) کوه منقطعی است در خاک مغرب که غیر از اهلش کسی به آن مالک نشود.