جهاندیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جهاندیده . [ ج َ دی دَ / دِ ] (ص مرکب ) آنکه بسیار در اقطار عالم سفر کرده . سیاحت کننده و جهانگرد. مسافر. (برهان ). سیاح . (انجمن آرای ناصری ). ◄ مجرب .آزموده . کارکشته . تجربه کار. (آنندراج ) : درست است گفتار فرزانگان جهاندیده و پاک دانندگان . فردوسی . گر از بنده لغوی شنیدی مرنج جهاندیده بسیار گوید دروغ . سعدی .