جهیز

جهیز. [ ج َ ] (ع ص ) موت جهیز؛ مرگ ِ شتاب . ◄ فرس جهیز؛ اسب سبک رو و سخت رونده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). اسب زودرو. (مهذب الاسماء). ◄ (اِ) جهیزیه . جهاز عروس . رخت زن . ساختگی اسباب و رخت برای دختر و مرده . (غیاث ) : گفت کابین و ملک و رخت و جهیز همه پاکت حلال کردم خیز. سعدی . ♦ امثال : عروس بی جهیز : خوشتر بود عروس نکوروی بی جهیز ور دوست دست میدهدت هیچ گو مباش . سعدی .