حذوق

حذوق . [ ح ُ ] (ع مص ) زیرک سار شدن . (دهار). زیرک سار شدن در کاری . (دستور اللغه ٔ ادیب نطنزی ). ◄ سخت ترش شدن . (تاج المصادر بیهقی ). حذوق خَل ّ، حذق خل ؛ سخت ترش شدن سرکه . (منتهی الارب ). ◄ حذوق رباط در دست گوسفند؛ نشان گذاشتن رسن بر دست او. ◄ حذوق خَل ّ دهان را؛ گزیدن . گزیدن تیزی ترشی سرکه دهان را. رجوع به حذق شود.