خدمتگری

خدمتگری . [ خ ِ م َ گ َ ] (حامص مرکب ) خدمت کاری . حالت خدمتگر. عمل خدمتگر : ولیکن بخدمتگری هفت سال کمربسته باید بفرخنده حال . شمسی (از یوسف و زلیخا). سرای ملک بخدمتگریست بر درگاه . سوزنی . تو به همه ٔ کویها فرودویدی از مقامری و قلاشی و خدمتگری . (کتاب المعارف ). کنون کآمدی وین خبر شد عیان بخدمتگری چون نبندم میان . نظامی . خدمتش آرد فلک چنبری بازرهد ز آفت خدمتگری . نظامی . همان خان خانان بخدمتگری جریده بهمراهی و رهبری . نظامی . کنیزان چابک غلامان چست بهنگام خدمتگری تندرست . نظامی .