خرقه‌باز

(~.) (ص.) (کن.) عاشق، شیدا، مرید.<br>

(~.) (ص.) (کن.) عاشق، شیدا، مرید.

خرقه باز. [خ ِ ق َ / ق ِ ] (نف مرکب ) صوفی که با خرقه بوجد و حال آید و بدست افشانی و پایکوبی مشغول شود : زند زردشت نغمه ساز بر او مغ چو پروانه خرقه باز بر او. نظامی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی