خریطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خریطی . [ خ َطی ی ] (ع ص نسبی ) خریطه ساز. (ناظم الاطباء).
خریطی . [ خ ُ رْ رَی ْ طا ] (ع اِ) ستیزه در گریه . سختی گریه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ◄ پیه که از بیخ گیاه لخ برآرند. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ).