خشف

خشف . [ خ َ ش َ ] (ع مص ) از گری و خارش مانند پیران رفتن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).

خشف . [ خ ُ ] (ع اِ) پشم به کار نیامدنی . خَشف . (منتهی الارب ). رجوع به خَشف شود. ◄ مگس سبز، خَشف . خِشف . (منتهی الارب ). رجوع به این دو کلمه شود. ◄ آهوبچه ٔ نخست زاده یا نخست برفتارآمده . (منتهی الارب ). خَشف . خُشف . ◄ آهوماده ای که از بچگان خود گریخته باشد. (منتهی الارب ). خَشف . خِشف . ج، خِشَفَه . ◄ ج ِ اَخشَف . رجوع به اَخشَف شود.

خشف . [ خ ِ ] (ع اِ) مگس سبز. (منتهی الارب ). خشف [ خ َ / خ ُ ] . ◄ آهوبچه ٔ نخست زاده یا نخست برفتارآمده . (منتهی الارب ). خَشف . خُشف . ◄ آهوماده ای که از بچگان خود گریخته باشد. (منتهی الارب ). خَشف . خُشف . رجوع به خَشف . خُشف . شود.