خشفه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خشفه . [ خ ُ ف َ ] (ع اِ) آهوبچه ٔ ماده ای که نخست زاده یا نخست برفتارآمده . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ). خِشفَه . خَشفَه .
خشفه . [ خ َ ف َ ] (ع اِ) آواز رفتار مار. (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ◄ زمینی بلند و نرم که سنگ در آن کمتر باشد. (منتهی الارب ). ◄ جنبش و حرکت . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (ازلسان العرب ) (اقرب الموارد). ◄ آهوبچه ٔ ماده ای که نخست زاده یا نخست برفتارآمده . خِشفه . خُشفه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خشفه . [ خ ِ ف َ ] (ع اِ) آهوبچه ٔ ماده ای که نخست زاده یا نخست برفتار آمده . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). خَشفَه . خُشفَه .