خلف

(خَ لَ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- جانشین، بازمانده.<BR>۲- فرزند، فرزند شایسته. ج. اخلاف.<br>

(خُ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- وفا نکردن به عهد. ۲- دروغ گفتن.

(خَ) [ ع. ] (ق.) واپس.

(خَ لَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- جانشین، بازمانده. ۲- فرزند، فرزند شایسته. ج. اخلاف.

خلف . [ خ َ ل َ ] (اِخ ) ابن احمد سیستانی رجوع به خلف آخرین پادشاه صفاری شود.

خلف . [ خ َ ل َ ] (اِخ )دهی است از دهستان طبس مسینا. بخش درمیان شهرستان بیرجند. واقع در چهل هزارگزی شمال خاوری درمیان سر راه مالرو عمومی درمیان . این دهکده در جلگه واقع و گرمسیری و دارای ٢٢٤ تن سکنه است . آب آن از قنات و محصول آنجا غلات، شلغم، چغندر و شغل اهالی زراعت و مالداری . راهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).

خلف . [ خ َ ل َ ] (اِخ ) ابن ابی الفضل . ملقب به بهاءالدوله . رجوع به بهاءالدوله خلف ابن ابی الفضل در این لغت نامه و تاریخ سیستان شود.

بازمانده بدل، جانشین، عوض فرزند صالح، نیکوکار شایسته

بطلان، ضد نقض خلاف وعده کردن، به وعده وفا ن کردن دروغ دروغ گفتن

پس، پشت، ظهر، عقب، ورا (متضاد: پیش) واپس وارث (متضاد: مورث)

فرزند، جانشین، بازمانه

نام فارسی