خور دادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خور دادن . [ خوَرْ / خُرْ دَ ](مص مرکب ) غذا دادن . طعام دادن . اطعام : زبهر آنکه تا در دامت آرد چو مرغان مر ترا خرداد خور داد. ناصرخسرو. کرا خور داد گیتی مرد بایدْش از آن آید پس خرداد مرداد. ناصرخسرو.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خور دادن . [ خوَرْ / خُرْ دَ ](مص مرکب ) غذا دادن . طعام دادن . اطعام : زبهر آنکه تا در دامت آرد چو مرغان مر ترا خرداد خور داد. ناصرخسرو. کرا خور داد گیتی مرد بایدْش از آن آید پس خرداد مرداد. ناصرخسرو.