دامن فراخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دامن فراخ . [ م َ ف َ ] (ص مرکب ) که دامنی وسیع و گشاده دارد. مقابل تنگ دامن . ◄ مجازاً با فیض . ۩ دامن ِ فراخ (با اضافه )؛ دامن گشاده و وسیع. مقابل دامن تنگ و چسبان . ♦ دامن فراخ بودن ؛ با فیض بودن : دامن گلچین فراخ است ای اسیران قفس گر گلی خواهند او را از شما تقصیر نیست . سلیم . ♦ دامن فراخ داشتن ؛ فیض عام داشتن . (آنندراج ).