در بر کشیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
در بر کشیدن . [ دَ ب َ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) در کنار گرفتن . در آغوش کشیدن : چو لهراسب گفتار دستان شنید براو آفرین کرد و در بر کشید. فردوسی . خودپرستی چو حلقه بر درنه بیخودی را چو حله در بر کش . خاقانی .