در و تخته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
در و تخته . [ دَ رُت َ ت َ / ت ِ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) لوازم و وسایل چوبی . ◄ دو دوست و رفیق یا شریک یا زن و شوهر که با هم یک رنگ باشند. این اصطلاح مقتبس از مثلی است که گوید: خدا نجار نیست، اما در و تخته را خوب به هم جور می کند. (فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمال زاده ). ♦ در و تخته را مهر کردن ؛ سکوت کردن در امری . دست کشیدن از کاری . (فرهنگ عوام ).