درد کشیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درد کشیدن . [ دَ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) درد بردن، چنانکه آبستن گاه زادن . (یادداشت مرحوم دهخدا). ◄ وَجَع کشیدن . ♦ امثال : شاه خانم میزاید ماه خانم دردمی کشد . (امثال و حکم ). تحمل درد. رنج بردن . ◄ تألم . تحمل ناملایم و رنج : خستگی اندر طلب راحتست درد کشیدن به امید دوا. سعدی . به حلاوت بخورم زهر که شاهد ساقیست به ارادت بکشم درد که درمان هم از اوست . سعدی .