دریغاگوی

دریغاگوی . [ دِ/ دَ ] (نف مرکب ) دریغگو. دریغگوینده . سوکوار. افسوس گوی . دریغگوی . اداکننده ٔ لفظ دریغ در مقام تحسر و تأسف بر چیزی از دست رفته . ◄ نوحه سرای . (یادداشت مرحوم دهخدا). مرثیه سرای : همی گفتم که خاقانی دریغاگوی من باشد دریغا من شدم آخر دریغاگوی خاقانی . نظامی (از یادداشت مرحوم دهخدا).