دست درآوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دست درآوردن . [ دَ دَ وَ دَ ] (مص مرکب ) دست زدن . پرداختن به چیزی یا کاری : خلق بوی عاصی شدند دست بفساد درآورند. (قصص الانبیاء ص ١٧٨). ◄ مسلط شدن . در اختیار گرفتن . به دست کردن : دویدم تا به تو دستی درآرم بدست آرم ترا دستی برآرم . نظامی .